Nowacki z partnerem Markiem Hoffmanem robi to od prawie 30 lat. Sieć ma ok. 50 oddziałów franczyzowych, zajęcia są też w Edynburgu i Norwegii. Diagnoza jest twarda. Dziecko słyszy „idź się ucz”, siada do biurka i nie wie, co ma zrobić punkt po punkcie. Szkoła zadaje materiał. Nie pokazuje rytuału: od „nic nie wiem” do „mogę iść na sprawdzian”.
Drugi problem to czytanie ze zrozumieniem. Nie ładne czytanie na głos — zapamiętanie tekstu. Do Akademii przychodzą dzieci, które mówią wprost: nienawidzę czytać. Nowacki przywołuje badania OECD: mniej niż połowa badanych przeczytała artykuł na kilka stron. Reszta żyje z nagłówka i 30-sekundowego klipu.
Do tego koncentracja. Tablet od niemowlaka wygrywa z każdym zadaniem. Na zajęciach tłumaczą dzieciom mechanizm dopaminy przy scrollowaniu. Część sama prosi: zabierz to.
Trzeci filar — emocje. Stres, gniew, strach. Rodzice, którzy przyprowadzają dzieci, często sami nie wiedzą, co z tym robić. Dlatego — mówi Nowacki — na kurs zapisuje się de facto cała rodzina. Bez drobnej zmiany rytuału w domu nie ma efektu. Cel: poczucie wartości, postawa rozwojowa, silna wola, na końcu wdzięczność i entuzjazm.
System szkolny nazywa konstruktem z przełomu XVIII i XIX wieku: fabryka potrzebowała ludzi, którzy przeczytają listę i policzą worki. Ławki, tablica, 30 osób. Dziś jest internet i AI, a schemat został. Szacunek dla nauczycieli zostawia. Krytykuje system, nie ludzi w sali. Akademia ma być uzupełnieniem, nie wojną ze szkołą.
Jak to wygląda na dywanie? Zajęcia są grą fabularną, nie komputerową. Czwartoklasiści bywają padawanami z misją od Yody. W fabułę wpleciony jest trening czytania, koncentracji i emocji. Do tego eksperyment naukowy na każdych zajęciach — zaczyn myślenia krytycznego: sprawdzamy, czy wyjdzie.
Najbardziej praktyczny kawałek rozmowy: jak chwalić. „Jesteś inteligentny” to pochwała statyczna. Po pałce dziecko dochodzi do wniosku, że mama się myli albo że musi udawać mądrego. Energia idzie w maskę. Pochwała rozwojowa to: podoba mi się, ile pracy włożyłeś, jaki miałeś pomysł. Po porażce zostaje wniosek: ja jestem OK, zachowanie mogę zmienić. Trenerzy mówią tak przez dwie godziny w tygodniu. Resztę muszą dociągnąć rodzice. Pierwszy krok: łapać się na słowie „jesteś”.
Dni otwarte Akademii Nauki: 5–17 września. Zapis przez akademianauki.pl. Dziecko wchodzi na lekcję, rodzic ogląda, czy to do nich pasuje.
Szulc zakończył zaproszeniem do kuchni Macieja Woźniaka. Edukacja została na stole. Z prostym komunikatem: system nie nauczy dziecka uczyć się za dziecko. Ktoś musi pokazać pięć punktów przy biurku — i przestać chwalić za to, kim „jest”.